من و سایه ام,سایه بیماری اعتیاد,شهامت ترک اعتیاد,نقص تنبلی

من و سایه ام

صبح بود یا ظهر نمی دونم اصلاً چه اهمیتی داشت که هوا روشن باشد یا تاریک. ظلمت و سیاهی تمام وجودم را گرفته بود و هیچ کورسویی دیده نمی شد، گویی سال هاست به دار شب آویخته ام. بلند شدم، نه به زور از خواب بیدارم کرد: پاشو، چه خبرته، اگر به فکر خودت نیستی به درک، لااقل برای من یک فکری بکن، صدای سایه ام بود سایه بیماری ام که همیشه و در همه جای زندگی ام نفر اول بود، حتی توی خواب و زمان بیدار شدن. ... ادامه مطلب
قابل سپاسگزاری,ذهن پاک,ایده بهبودی, شش ماه پاکی,بیماری فعال اعتیاد

این دردِ قابل سپاسگزاری من

با اینکه فقط چند ماه  از نویسندگی من برای نشریه ان.اِی تایمزِ آریزونا می‌گذرد، اما انگار یک عمر است که مشغول این کار بوده‌ام. در یک ماه گذشته سعی کرده‌ام تا چیزی بنویسم، اما از آنجا که نیروی برترم  نمی‌خواست که من به درونِ یک آبگیر خالی سنگ پرت کنم، بنابراین ذهنم به کلی خالی شده بود. ولی تازگی‌ها مسئله‌ای در ذهنم پیچ و تاب می‌خورد و بالاخره فهمیدم که آن مسئله به زمانِ مناسب مربوط می‌شود. من همیشه این مطالب را با قلم و بر روی یک کاغذ می‌نویسم و بعضی مواقع، آن‌ها را به کامپیوترم منتقل می‌کنم. ... ادامه مطلب
گذرگاه امید,میزبان همیشگی مصرف,فرمان بیماری,نشئه اعتیاد,عجز و وابستگی

گذرگاه امید

سال 81 برای اولین بار با جلسه NA  آشنا شدم. برایم تعجب آور و کمی هم خنده دار و مضحک بود. در ظاهر تعدادی معتاد، دور هم حلقه زده بودند و هر چند لحظه، صدای کف زدن آن ها می آمد. حاضر نبودم قبول کنم آن ها برای پاکی دور هم جمع شده اند. بگذارید کمی به عقب برگردم ... ادامه مطلب