شکستن حصار اعتیاد

شکستن حصار اعتیاد,عدم امنیت زندان,قدم ها در زندان,آخر خط تیمارستان

یکی از نکته هایی که بارها و بارها در جلسات می شنویم این است که معتادان احساس تفاوت و منحصر به فرد بودن می کنند.خیلی اوقات، ممکن است ما احساس عدم امنیت و جدایی از بقیه را داشته باشیم. ما یاد می گیریم که مهم نیست چه احساسی داریم، مهم این است که ما تنها نیستیم. ما قدرت و حمایت را در انجمن انجمن معتادان گمنام پیدا می کنیم.

اصول روحانی NA به ما کمک می کنند تا با اجبار و وسوسه مصرف، روبه رو شویم. وسوسه، تمایل شدید برای مصرف مواد مخدر، با وجود عواقب احتمالی آن است. با شروع مصرف، اجبار که به معنای مصرف بدون توانایی قطع کردن آن است، آغاز می گردد. خودمحوری اعتیاد فعال مان، ما را وادار می کند تا مصرف را به عنوان اولین اولویت مان، قرار دهیم.

 جلسات:

دلایل بسیاری، باعث آمدن ما به جلسات معتادان گمنام می شود. جدای از این دلایل، بسیاری از ما پیام بهبودی NA را در جلسات می شنویم. عضویت ما در انجمن معتادان گمنام، بدون قید و شرط است. برای اولین بار، نه علیرغم این که معتاد هستیم، بلکه خیلی ساده به خاطر این واقعیت که معتاد هستیم پذیرفته می شویم. ما عشق و پذیرفته شدن را در جلسات احساس می کنیم. بعد از حضور در یک جلسه، ما با احساس بهتری آنجا را ترک می کنیم. ما امید و اطلاعاتی عملی را از سایر اعضا کسب می‌کنیم که به ما کمک می کندتا پاک زندگی کنیم.

NA یک برنامۀ عملی است. آنچه که ما در عمل انجام می دهیم، به حساب می آید، نه آنچه که می گوییم، فکر می‌کنیم یا می خواهیم انجام بدهیم. از طریق دوازده قدمِ انجمن معتادان گمنام، حضور در جلسات، تماس با سایر معتادان در حال بهبودی و مصرف نکردن، ما می توانیم پاک مانده و شروع به بهبودی کنیم.

تجربه اعضا:

من پنج سال محکومیت داشتم و پاک ماندم. زندگی کردن در بین یک جمعیت پرشمار، سخت بود. من به شدت ایمان داشتم که خداوند کمکم خواهد کرد هر نشریه NA  که به دستم می‌رسید را می خواندم. وقتی جلسات NA  برگزار می‌شد در آن ها شرکت می‌کردم .آگاه کردن بقیه از این که چه احساسی داشتم یا اینکه چگونه قدم ها را کار می کردم، واقعاً برایم سخت بود. من برای زمانی طولانی در زندان بودم و جلساتی وجود داشتند که که به علت عدم حمایت، بسته شدند. من قدم ها را در بهترین حدی که در توانم بود، کار کردم.

من اقرار کردم که در برابر اعتیادم عاجز بودم، که زندگی ام آشفته شده بود. این کاملاً بر من آشکار بود: کافی بود نگاهی به دور و برم بیندازم و درهای بسته و قفل شده را ببینم. در آن نقطه، من شروع کردم  به ایمان آوردن به نیروی بزرگتر از خودم که می توانست سلامت عقل را به من بازگرداند. من می دانستم که نمی خواهم مصرف کنم. می دانستم که زندگی بهتری در انتظار من است و خیلی از روزها، همین کافی بود.

اگر می توانستم یک پیام به تازه واردین برسانم، آن این بود که دیگر نیاز نبود تا زندگی آنها به روال سابق باشد. همۀ ما بیماری اعتیاد داریم؛ همه ما کارهایی انجام می دهیم که به آن ها افتخار نمی کنیم ولی در عین حال، همه ما فرصت ساختن را نیز داریم.

 چه در داخل زندان باشیم و چه خارج آن، تا زمانی که مصرف نمی کنیم فرصتی برای زندگی بر اساس یک راه جدید داریم. برنامه NA این وعده را به ما نمی‌دهد که زندگی مان، آسان خواهد شد یا همه چیز، همان طور که می خواهیم می شود. ما یاد می گیریم که بین نیازها و خواسته ها،تفاوتی وجود دارد.

 ترخیص از زندان:

آن دسته از ما که در زندان بهبود یافته اند، می دانند که ما به محض ترخیص از زندان، آسیب‌پذیر می شویم .وقتی با احساس عدم امنیت و ترس که اغلب به همراه ترخیص از زندان است، روبه رو می شویم، وسوسه بازگشت به مصرف، ممکن است در ما شدت یابد. در این زمان است که ما به حمایت انجمن، نیاز داریم.

 اولین روزهای ترخیص، برای ادامه بهبودی ما، روزهای بحرانی ای  هستند. مانمی توانیم تاوان ارتباط با کسانی که مصرف می کنند را بپردازیم.  ما باید به جلسات رفته و اطراف خود را با معتادان در حال بهبودی، پر کنیم. جلسات، منبع امید، حمایت، راهنمایی و دوستی هستند. هر معتادی در جلسه NA به گرمی پذیرفته می شود. ما پذیرش و توجه را در محل جلسه، حس می کنیم.  حضور مرتب در جلسات، باید در اسرع وقت، شروع شود.

بسیاری از ما، نمی‌دانیم که باید چه انتظاری از زندگی بدون مصرف مواد مخدر، داشته باشیم .

بعضی اوقات، فکر می کردم برای خراب کردن دیوارهایی که در درونم ساخته بودم،به دینامیت، نیاز دارم. اگر چه این کار نیاز به زمان دارد ولی اعتقاد دارم که مقدار زیادی از این دیوارها را فرو ریخته ام. من با مصرف نکردن، رفتن به جلسات، گرفتن راهنمایی که در کارکرد قدم ها و استفاده عملی از آنها در زندگی جدیدم در دنیای بیرون، به من کمک کند شروع کردم .

 بعضی از اعمالی که ما در مرحله انتقال از زندان به محیط بیرون، مفید یافته‌ایم، عبارتند از :

* تحت هر شرایطی، مصرف نکنید .

* در اولین روز آزادی ،در یک جلسه NA شرکت کنید و به طور مرتب در جلسات، حضور داشته باشید .

 * یک راهنما بگیرید و با او تماس داشته باشید، با سایر معتادان در حال بهبودی، حرف بزنید.

* نشریات NA را مطالعه کنید.

* شماره تلفن سایر اعضای NA را بگیرید.

* دوازده قدم انجمن معتادان گمنام را کار کنید 

 * باز هم می گوییم: تحت هر شرایطی، مصرف نکنید.

وقتی در آخر خط ، متوجه می شویم که چه با مواد و چه بی آن، دیگر نمی توانیم مثل یک انسان، رفتار کنیم، همه ما با همان معمای پیچیدهِ همیشگی رو به رو می شویم: آیا دیگر کاری مانده که انجام دهم؟ به نظر می‌رسد دو راه وجود دارد: یا با آخرین حد توان، آنقدر ادامه دهیم که به سرانجام های تلخی مثل زندان، تیمارستان و مرگ برسیم یا این که راهی جدید برای زندگی بیابیم .در سال‌های دور گذشته، شاید تعداد بسیار کمی از معتادان فرصت تجربه راه دوم را داشتند. آن هایی که امروز معتاد هستند، شانس بیشتری دارند. برای اولین بار در تاریخ، یک راه ساده، خود را در زندگی بسیاری از معتادان، ثابت کرده است. این راه، برای همه ما، در دسترس است. این برنامه، یک برنامه ساده روحانی و نه مذهبی است که به اسم انجمن معتادان گمنام، شناخته می شود.

آنسوی دیوارها …

شکستن حصار اعتیاد,عدم امنیت زندان,قدم ها در زندان,آخر خط تیمارستان

وبسایت رسمی انجمن معتادان گمنام ایران: https://na-iran.org

نرم افزار آدرس جلسات: https://meeting.na-iran.org

تالار گفتگوی معتادان گمنام: https://forum.na-iran.org

آموزش ثبت نام در تالار گفتگو: https://na-iran.org/?p=354704

دفترچه تلفن خطوط نواحی: https://phone.na-iran.org

اپلیکیشن آدرس جلسات: https://na-iran.org/?p=354277

شکستن حصار اعتیاد,عدم امنیت زندان,قدم ها در زندان,آخر خط تیمارستان
شکستن حصار اعتیاد,عدم امنیت زندان,قدم ها در زندان,آخر خط تیمارستان
شکستن حصار اعتیاد,عدم امنیت زندان,قدم ها در زندان,آخر خط تیمارستان,شکستن حصار اعتیاد,عدم امنیت زندان,قدم ها در زندان,آخر خط تیمارستان

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!