خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر


خوب بودن و سلامتی

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر

زندگی یک ماجرا است و ما می توانیم بیش از آنچه که در خواب هم نمی دیدیم ، آن را تجربه نموده و مسافت بیشتری را طی کنیم. زمانی که تسلیم آن محدودیت های واقعی که در مقابل مان قراردارند می شویم، توانایی آن را پیدا می کنیم که فرای موانع خودساخته مان زندگی کنیم.

هربار دری برویمان بسته شود، در دیگری باز خواهد شد. خویشتن پذیری تمایلی به همراه خواهد داشت که بواسطه آن راه هایی جدید را خلاقانه اکتشاف خواهیم نمود.

بسیاری از ما از اینکه زمان و توانایی های بخصوصی را از دست داده ایم ، افسوس می خوریم اما زمانی که واقعا با یک فکر باز شروع به کندوکاو می کنیم، در میابیم گزینه هایی در اختیار داریم که هرگز در نظر نگرفته بودیم.

ما همیشه با واژه “بايد” روابط دشواری داشته ایم، مدت های مدیدی از عمرمان را صرف نافرمانی و سرکشي عليه انتظارات و “بایدهای دیگران نمودیم ، اما اکنون که پاک شده ایم برای خود یک فهرست طولانی از چیزهایی که فکر می کنیم باید انجام دهیم ، تهیه می کنیم.

می توانیم آنقدر مملو از “باید” شویم که بدون توجه به عملکردمان , احساس بدی داشته باشیم. انتظارات مان از خودمان می توانند به قدری زیاد باشند که فلجمان کنند. بخشی از گسترش دادن عادات جدیدی که توانایی انجام مستمر آنها را داشته باشیم ، پیدا کردن دلایلی بهتر از “باید” می باشد.

رفتارهایی که پاداش خود را به همراه دارند، برخلاف آنهایی که تصور می کنیم باید انجام دهیم, راحت تر می توانند جزئی از زندگی مان شوند.

البته برای پیدا کردن آن پاداشها, شاید مجبور شویم پافشاری نموده و ثبات قدم داشته باشیم. از اینکه اکنون می توانیم نسبت به خودمان متعهد باشیم, چه در رابطه با آسایش خاطری که در طی ورزش تجربه می کنیم و چه بایت رضایتی که از توسعه یا بهترشدن یک مهارت بدست میاوریم, خرسند خواهیم گشت.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر
برای برخی از مار ورزش کاری است که به منظور مراقبت از سلامتی مان, یا در حالت عادی انجام می دهیم و یا فکر می کنیم باید انجام دهیم. اما برای بعضی دیگر از ما مسئله بسیار عمیق تر است. یکی از اعضا چنین گفت: “وقتی که در حال دویدن هستم ، دچار حس دعا می شوم و ذهنم کاملا شفاف و عاری از غبار می گردد. برای بعضی از ما پیدا کردن ارتباط روحانی از طریق ورزش می تواند از مراقبه و بی حرکتی آسان تر باشد. به ورزش ادامه دادن در زمانی که این کار بخشی از تمرین روحانی مان باشد، می تواند از انجام کارهایی که فکر می کنیم باید انجام دهیم, راحت تر باشد.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر
بعضی از ما مراقبت از خود را بخشی متداوم از فرآیند جبران خسارت می بینیم. ما کارمان را با خسارت نزدن بخود شروع نموده و به تدریج یاد می گیریم با جسم ذهن و روح خود از روی احترام و افتخار رفتارکنیم.

وقتی که از بهزیستی خود به اندازه سلامتی یک دوست نزدیک و مورد احترام مراقبت می کنیم، داشتن حس متفاوتی را نسبت به اینکه چه کسی هستیم و چه کسی شده ایم ، آغاز می کنیم.

ما از “من باید” یا “مجبورم” به سوی “فرصت آن را خواهم داشت که حرکت نموده و متوجه می شویم مراقبت از خودمان کار سخت و ناخوشایندی نبوده و یک افتخار محسوب می گردد. زمانی که بتوانیم از روی شفقت با خود رفتار کنیم، یاد می گیریم ارزش خود را بدانیم.

ورزش کردن منظم راهی است که می توانیم از طریق آن حرمت نفس نویافته خود را به نمایش گذاشته و رابطه متفاوتی را با جسم مان بنا کنیم، می توانیم بعضی از کشاکش های احساسی را درمورد ظاهر خود یا آنچه که تصور می کنیم بنظر میاییم، رها نموده و شروع کنیم به دوست داشتن خود, همانطور که هستیم، می توانیم با وقار حرکت نموده و با دیگران نیز رفتاری محترمانه داشته باشیم.

ما به تدریج با خودمان حس اتحاد می کنیم و آن ایده را که می گوید: “جسم من” از “روح من” یا “خود من” مجزا است, رها کنیم.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر
ما از نظر جسمی احساس طراوت و احيا شدن می کنیم و متوجه می شویم توانایی آن را داریم که خود را فراتر از محدودیت هایی که برای خودمان تصور نموده ایم، به سمت جلو پیش ببریم.

برای خود اهداف جسمى تعيين نمودن و بدآنها رسیدن می تواند پاداش های عظیمی در برداشته باشد.

همچنانکه با تمرین اصول روحانی برنامه به آزادی می رسیم،متوجه می شویم خود نظمی بخشی از آن آزادی است. ما توانایی آن را داریم که پیگیر رویاهایمان باشیم و اینکار را به مرور و با تمرکز روی یک هدف خاص پس از دیگری انجام می دهیم.

ممکن است نسبت به هدفمند بودن و یا بیش از حد سالم” شدن از خود مقاومت نشان دهیم. به خاطر ترس از تغييری که ممکن است بوجود آید و یا تفکر اینکه ما استحقاقش را نداریم. خود را از تبدیل شدن به آنچه که می توانیم باشیم باز می داریم.

برخی اوقات دعا کردن برای بدست آوردن تمایل مورد نیاز می تواند فرآیند تغییر را آغاز کند. اقدامی به سادگی تهیه غذا برای خودمان می تواند اولین حلقه در یک زنجیره جدید باشد. همچنانکه الگوی های رفتاری سالم را در زندگی خود بکار می گیریم احساس طراوت نموده, احیا شده و تمایل پیدا می کنیم اهداف جدید خود را شناسایی کنیم.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر
ممکن است مدت زیادی طول بکشد تا این باور را که مقررات معمولی زندگی برای ما وضع نشده اند؛ رها کنیم مقرراتی مانند رعایت سرعت مجاز و یا قوانین فیزیک، بعضی از ما آنقدر با مرگ بازی کرده ایم که ممکن است تصور کنیم فنا ناپذیر گشته ایم. باوجودیکه خودمان این را می دانیم حس پرقدرت خود را محق دانستن, که ما را قادر ساخته بود هر آنچه را که نیاز داشتیم برای ادامه مصرف مان انجام دهیم، بلافاصله از بین نمی رود و بسیاری از ما با این احساس که پاک بودن مان چنان موفقیت عظیمی است که دنيا باید آن را جشن بگیرد و هر آنچه را که نیاز داریم در اختیارمان بگذارد, کشمکش داریم. خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر

برای بعضی از ما, حس محق بودن چنان در اعماق مان ریشه دوانده که فکر می کنیم مراقبت از ما مسئولیت خودمان نبوده و به عهده همسران, پزشک ها و یا زندان بان هایمان می باشد .

نشریات مان پیشنهاد می کنند: ” بخاطر نداشتن جنبه قبول مسئولیت های فردی در واقع خودمان برای خودمان گرفتاری درست می کردیم”. بهتر است با راهنمايمان بنشينيم و راجع به اینکه مسئولیت های فردی مان واقعا چه هستند گفتگو کنیم : ما مسئول چه چیزهای بوده و مسئول چه چیزهایی نیستیم؟ وقتی به این مطلب می نگریم، شاید متوجه شویم آنقدر که ما نسبت به دیگران احساس مسئولیت می کنیم نسبت به خودمان نمی کنیم.

از خود مراقبت نمودن, بخشی از قبول مسئولیت فردی بوده و می تواند بطور تعجب آوری دشوار باشد.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر
یکی از اعضای قدیمی سابقأ مشارکت می کرد که هیچ چیز تاسف آور تر از معتادی نیست که نسبت به درد مقاومت زیادی داشته باشد. واقعیت امر این است که بسیاری از ما با این مسئله کشمکش داریم.

برخی از ما سختی های جسمی بسیاری را متحمل شده و با آزار و اذیت شده ایم. بسیاری از ما دردهای عاطفی طاقت فرسایی را تحمل کرده ایم و کاملا معقول به نظر می رسد که ادعای کله شقی داشته باشیم، به نظر میاید قدرتمند بودن پاداش خود را به همراه داشته و در واقع نوعی مهارت است که برای بقای خود بدان اتکا نموده و علاقه ای به از دست دادنش نداریم برای بسیاری از ما آن قدرتمندی بخشی از هویت مان است, هم در رابطه با نوع نگاهمان نسبت به خود و هم در رابطه با آنطور که می خواهیم خود را به دنیا نشان دهیم. در هر حال, چه ایرادی دارد که می توانیم چنین تحملی از خود نشان دهیم؟

پاسخ سوال در خود آن نهفته است، وقتی معتادی را که تحملش نسبت به درد زیاد است، می بینیم که تا عاقبت تلخ خود به مصرف ادامه می دهد، می توانیم ببینیم آن درد و رنج چقدر بی مورد است.

اما شاید متوجه نشویم که خودمان نیز همین کار را در زندگی مان انجام می دهیم. همچنانکه قدمها را کار می کنیم متوجه می شویم چه چیزهایی را بیش از آنچه که نیاز داریم و احتمالا بیش از آنچه که برای سلامتی مان بی ضرر باشد, تحمل می کنیم.

یکی از اعضا چنین مشارکت کرد: ” من دیگر آشکارا مانند یک حیوان زندگی نمی کنم. اما وقتی که یک درد مستمر را در بدنم نادیده می گیرم و فقط آرزو می کنم که خود بخود ناپدید شود، آن هنوز نوعی رنج کشیدن بی مورد است”. آموختن اینکه مقررات حقيقتا درمورد ما نیز صدق می کنند. بدین معنی است که وقتی چیزی درست به نظر نیاید. می ایستیم و أن را بررسی می کنیم.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر
مهماندار خوبی برای بدن مان بودن یعنی پذیرفتن این واقعیت که آن به مراقبت و نگهداری نیاز دارد. همچنانکه بهبود پیدا می کنیم، بسیاری از ما در میابیم که اهمیت جدیدی در زندگی خانواده هایمان پیدا کرده ایم.

ما دوستی های عمیقی را بوجود می آوریم و در جامعه و محل کار خود مهره های مفیدی می شویم. اگر در گذشته در جایی باعث دردسر دیگران می شدیم، اکنون در میابیم که از نظر بسیاری از مردم دارای اهمیت هستیم.

ما برروی زندگی دیگران تاثیر می گذاریم، اگر از خودمان مراقبت نکنیم و در زندگی به خودمان صدمه بزنیم، باز هم در میابیم که آن دروغ قدیمی مبنا بر اینکه “من فقط دارم به خودم خسارت می زنم”، هیچ پایه و اساسی ندارد.

اگر از خودمان مراقبت نکنیم، در بهترین شرايط آنهایی که به ما اهمیت می دهند حس ناتوانی خواهند نمود و در اکثر اوقات به این نتیجه می رسند که آنها دوباره مجبورند از ما مراقبت کنند.

مراقبت کردن از خودمان یک جبران خسارت از خودمان, از نیروی برترمان و همچنین از آنهایی است که ما را دوست دارند. این کار به نمایش گذاشتن نوعی سپاسگزاری بخاطر زنده بودن است.

خوب بودن و سلامتی,فرآیند جبران خسارت,فرآیند تغییر

انتهای پیام/م

 

 

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!